Her şey o gün başladı…

Gerginliğin had safhaya ulaştığı görev mahallimden ayrılarak memleketime ulaştığım gün…

Döneceğimden habersiz olan valideyi, aniden karşısına çıkarak aklını başından alan küçük sağlam organizasyonumuzla başlamıştı eğlencemiz. Ev halkı, yanaklarından ısırılmak için yaratılmış küçük yeğenimle birlikte bunu beklemişlerdi ki; dönüşüm muhteşemdi. Kalanının da güzel geçmesi ümidiyle tatile başlamış olduk.

Gece yürüyüşleri, gündüz plaj gezmeleri, İDO geliş gidiş röntgenlemeleri, komşuların bitmek bilmez çamaşır serme seansları, psikolojimiz bozulana kadar izlediğimiz kanlı canlı gerilim filmleri, Allah’ın espri yeteneğini esirgemediği çılgınlar çılgını bir abla, yine de arkadaşlarını çok özleyen geçmiş bağımlısı ben, yanmayı bi türlü beceremeyen fakat kızarmada üstüne rakip tanımayan bembeyaz ötesi bir tene sahip ben, yemek yemekle arasını bir türlü açamayan ben, spor yapçam derken külkütah olan başka bir ben, ne olacak bu KPSSzedelerin hali diye düşünen ben, ne olacak benim sonum diye düşünen yine ben…

Yaz böyle geldi, geçiyor bile a dostlar. Allah insanın içine huzur versin de, mevsimin yazı da bir kışı da. Biz şarkımızı söyleyelim; gerisi boş.