Şark hizmeti engelinin kaldırılmasıyla tercih yapacak mapus öğretmenler için il içi ve il dışı tercih zamanı geldi. Ben de bu sıkkın güruhun en güzide üyelerinden biri olarak, tercih şansımı denemekle denememek arasında gel-gitler yaşarken, aileme yakın çevreme danışırken, okulda yaşadığım hayli beklenmedik bir gelişme benim burdan acilen gitmem gerektiğinin sinyallerini verdi. Tam da tercih dönemi olmasının verdiği gazla oturdum, bir-iki gün önceden Ümran kankamla belirlediğimiz okulları yazdım. Sinirim geçmemişti, burdan mutlaka bu hafta içi gitmeliydim. Çok ama çok tadı kaçtı burda herşeyin. Anlat deseniz anlatılmaz ipe sapa gelmez, amaann sallla denecek şeylerdir belki ama, sıcakta uzadıkça uzayan sakızlar gibi yapışır bu meseleler. Bu yüzden gitmek istedim, birşey görmedi gözüm.

Neyse, ben yaptım tercihlerimi öyle bilinçsizce, kendi kendime de yemin ettim kimseye söylemiycem, o puanla seni mahalleye atamazlar diye dalga geçecekler benimle diye. Kendimi sır saklama moduna sokup okula gittim. İnternette problem yaşanıyordu, yardım istedim hocanın birinden, yardım ederken girdiğim siteyi gördü, çaktı meseleyi; sordu, evet gidicem ben dedim. Sonrasını hatırlamıyorum,o ona söylemiş, ben şuna açıklayayım derken derken öğretmenlerden herkes öğrendi. Nereleri yazdığımı görünce nereleriyle güleceklerini şaşırdılar çünkü.  Rakımı bilmem kaçlık bir dağ okulu yazmışım. Telaşa düştüm değiştireyim bilmem ne derken iyice büyüdü. Herkes akıl verirken elimde kağıtlarla gören öğrenciler de öğrendiler.

Kıyamet o an başlamıştı. Elimden tercih kağıdını aldı öğrencilerimden biri, baktı tercihlerime, şok oldu inanamadı. Gitti ağlaya ağlaya kankalarını çağırdı ama beni dinlemiyor, hepsi birden çöktüler başıma bir yandan ağlıyorlar bir yandan siz bizi artık sevmiyosunuz sevseniz gitmezsiniz felan diyorlar. Zaten biyere gidemiycem diye duygu sömürüsü yapmaya başladım, yemiyor meretler. İlçeye onaya gidecek kağıtlarımı buruşturup çöpe attı biri, gittim aldım, Allahtan ki çöp doluymuşta dibe inmedi kağıtlar. Sonra hönkürerek elimden tekrar çaldı, bu defa yere attı. Ağlaya ağlaya sınıfa kendini kapattı.Ben gittim yerden buruşuk tercihlerimi aldım.

Bacak kadar kızların bana yaptığı triplere bakın. Sinirlerim bozuldu benim.  Kızlar ağlıyorlar ben ciddiye alamıyorum habire sırıtıyorum, beni öyle görünce feryat figanı seyret. Erkekler bi yandan başladılar. Olaya bakın diyorlar ki: Hocam disipline verin bizi ama gitmeyin. Söz seneye disipline gidicez ama siz gönderin yeter ki burda olun... Blöfe bakın. Çok erkekçe. Gel de gülme…

Topladım sınıfı, onlar ağlarken sesimi duyurmak çok zor oldu. Dedim ki: Ciddiyetinizi gördüm, çok hoşuma gitti… Allahım o an nasıl sinirlendiler, nasıl köpürdüler, dinleseler cümlenin gerisi gelecek. Devam etmeye çalışıyorum, … bundan dolayı tercihlerimi göndermekten vazgeçtim, seneye de birlikteyiz, sizi bırakır mıyım çok ağladınız kıyamamdım ben size…. diyorum ama gözlerim doldu o an. Çocuklarını terkeden anneler nasıl yalan söyler, ben de yalan söyledim. İnanmaktan başka çareleri kalmadı çünkü çok profesyonel davrandım. Yemin bile ettim Allahım affet beni.

Gönüllerini aldım, yazdığım o dağ köyünü tercihlerimden çıkardım tekrar onaylattım, tekrar bilenlere sordum ve bunun geyiğini yapan bütün hocaların esprilerini yuttum. Kafam kazan oldu akşam olana kadar. Gelirken bile yolda çevirip takılanlar oldu.

Ne çektimse yine çenemi tutamamaktan çektim. Ben yine dilimi kesmek istiyorum bana bunları yaşattığı için. Tercihlerim de tutarsa ben ne yaparım!  İnada bindirdim gidicem diye 5 dakkada atmasyon tercihler yaptım, artık kimin neyine trip yapıyorsam. Olan bana olacak her şekilde.

Bıktım kendimden.

Off!