Okulun son haftasındayız malum. Mezuniyet gecesi yapılacak, ortalık o kadar kalabalık ki, iğne atsan yere düşmez.

Bütün öğretmenler, eşleri ve öğrenciler oradalar. Bir de müfettişler gelmiş. 5 kişi kadar. (Şimdi okulun son haftası siz neyi teftiş etmeye geldiniz ki? )

Nisan ayındaki teftişten sonraki toplantıda adım geçmiş; ‘Haziran’da Stajyer hanımı teftiş için geleceğiz, sonrasında stajyerliği kaldırılacak‘ demişlerdi. Başımı salladım ama geleceklerini hiç tahmin etmemiştim. Neden gelsinlerdi ki? Okul müdürünün verdiği rapor bunun için yeterliydi bence. Ama ne olduysa geldiler gerçekten. Ama bağıra çağıra ilerliyorlar, müdürse peşlerinden sessiz sedasız ilerliyor. Birşey olmuş ama ne?

Benim sonradan haberim oldu. Olay şöyle gelişmiş:

Geldiklerinde derslerime girmeden ve beni teftiş etmeden önce okul müdürünün ve Rehber hocamın hakkımda verdikleri dosyayı okumuş, ikisinden biri her ne yazdıysa; 5 müfettişin birden tepesi atmış. Tutturmuşlar ‘Bu adayın Stajyerliği kaldırılmayacak!’

Ben bunu duyduğumda şok geçirdim. Ne demek kaldırılmayacak? Bir kez dersime gelip dinleyin, dosyamı inceleyin. Günlük planlarım, yıllık planlarım tamam, gereken herşey tamam. O halde neden? Müdürüm rapora ne yazdın da böyle tepkililer?

Düşünüyorum, panik haldeyim. Arkadaşlarım teselli etmeye çalışıyorlardı. Ortalık çok hareketli, öyle güzel bir günde birden yağmur yağmaya başladı. Çok kalabalık hala…Masalar içeri taşınmaya başladı.

Müdürüm kıpkırmızı, o da paniklemiş halde. Tenhada yakalasam soracağım ‘hocam ne yazdınız hakkımda; neden bu tepki? Ne yanlışımı gördünüz’ diyeceğim ama O, onlarla ilgileniyordu. Rehber hocam yağmurdan dolayı eşiyle serviste bekliyor. Beklemeyin siz gidin, işiniz gücünüz vardır, dedim;  ‘Böyle bir cümbüşü kaçırır mıyız? Bu skandal dilden dile dolaşacak’ dediler. Bende moral sıfır şimdi.

Müdürüm yazdığı şeyin hayatıma mal olcağını bildiğinden pişman olmuş, boncuk boncuk terliyor. Gelen 5 müfettişi ikna etmek için sultan sofraları hazırlatıyor. Şaraplar, yemekler, kadehler, servisler vs.. Müdür kendini aştı diye yorumlar yapılıyor. Bense bir köşeden olup bitenleri izliyorum. Masalarına kaçamak birkaç kez baktığım sırada, aralarından genç olanı kadehini bana kaldırıyor, pis pis sırıtıyor. YUHH diyorum ‘aştınız siz! Buna karşılık vereceğime 5 sene stajyer kalırım daha iyi!!!’ diye durduğum yerde köpürüyorum. Bu sırada beyaz saçlı, kel, göbekli olan bunu görüyor ve duyacağım şekilde uzaktan sesleniyor: Hoca Hanımın stajyerliği kaldırılmayacak, onay dosyası ilçeye gönderilirse açığa aldırırım hepinizi diyor.

Şimdi bittiğimin resmidir işte…

Sabaha birkaç saat kalmış meğer. Meğer gördüğüm herşey rüyadan ibaretmiş. Haziran’ın 4ünde bu denli yağmur, böyle bir gök gürültüsü olamaz… Böyle bir kabus olamaz.

Derin bir nefes alıyorum. Elektrikler kesilmiş yağmurun şiddetiyle, karanlık… Yastığıma daha da gömülüyorum.

İyi ki rüyaydı, diyorum…