Yepyeni bir yıl geliyor ve ben burda ne yapacağımı hiç bilmiyorum. Çok sıkıldım. Burda durduğum her an daha da sıkar oldu herşey. Bi defa çok asosyal bir belde, öğretmenliğe başlarkenki bütün idealizmim ölmüş durumda. Önemsenmiyor hiçbirşey öğrenciler tarafından. İyi ki biber tarlaları var; yoksa ne yapacaklardı allah bilir. Kendilerini güvende hissediyorlar, okumak içlerinden gelmiyor böylece. Sabah bütün 8. sınıfları azarladım. Umarım biraz değişir derslere karşı tutumları..
Kış bastırdıkça daha da sıkıntılı hale geldi beldemiz. Evim buz gibi; şuan bile parmaklarım donuyor yazarken. Sobamın içi sönük, şöyle güldür güldür yanmıyor hiç. Asla hamam gibi bir odam olmuyor. Attığım odunlar adam gibi yansa mahalle ısınır ama olan zavallı parmaklarıma oluyor, ırgat eli gibi oldu ellerim. Camlardan da soğuk giriyor, yatağın içinde bile üşüyorum yahu!
Bu sabah okullar tatil olsun diye çok ümitlendim. Yolların kapalı olup olmadığını öğrenmek için tuttum jandarmayı aradım. ‘Herşey normal’ dedi. Okula gittim. Siirtte görev yapmış müdürüm ’sizin doğu görmediğiniz belli’ dedi ve üşümekten kalorifere yapışmış beni ve ahalimi görüp bizle dalga geçti.
Sular donuyor, elektrikler kesiliyor. Sevmiyorum kışı ben… Hep yaz olsun. Küre de ısınsın varsın. Ben şikayetçi değilim, yeter ki soğumasın.
Yarın da dışarda bahçe nöbetçisiyim. 50 kat kadar giyinmem lazım, astronot gibi olmazsan donarsın evet. Süs püs kalmadı artık efenim, saç baş darmaduman…
Allahım beni seviyormuş da -25 derecelik memleketlere göndermedi. Buna şükür itirazımız yok tabiiki. Yerimde olmak isteyen binlerce insan var. Ama insanoğlu işte..İlla birşeyler istediğiniz gibi olmuyor…
Yine de en kötü günümüz böyle olsun.
………….
İçimi döktüm rahatladım valla. Ohh be!