Koli bandıyla harikalar yaratır
Taşınıyorum ya ben şimdi, bir heyecanla hemen başladım temizliğe toparlanmaya. Kışlıkları topladım 3 çuval oldu, ara mevsimdeki kıyafetlerimi topladım onlar 2 çuval, bursaya götüreceklerim de 2 bavul. Hiç eşyam yok derken kıyafetleri unutmuşum ben, kendilerini toparlarken hatırlattılar. Kalanları Allah’a havale ettim.
Bi yandan ev topluyorum yorulunca arkadaşlara sataşıyorum. Yardımcı olmaya çalışıyorlar. Arzu ablam Kocaelideki tanıdıklarını arayıp oraya gidince olacak sıkıntılarıma çare arıyor, benden haber bekliyor/ bekletiyor. Muratı da ev araştırması konusunda görevlendirdim, çocukçağız Gebzede bulunduğuna pişman oldu sayemde. Ben bilmiyorum içini pek fazla dedikçe ben mahalle sokak felan soruyorum, insanları nasıl diye soruyorum. Baktı olmayacak, ben ne sorsam Maps’i hemen açıyor artık.. Yemek yemeden önce 3 saat, yedikten sonra da yatana kadar aralıklarla ev bakıyoruz, mahalle bakıyoruz sokak bakıyoruz. Bıktı ama bişey demiyor.
Doğan kankam da anca hayırlı olsun diyor ne zaman gideceğimi felan soruyor…Onu da görevlendireceğim zaman gelecek, kardeşim askerde olduğu için onun yapamacağı pis işleri kendisine yaptırmayı düşünüyorum. Facebookta boşuna kardeş yazmıyor, bunun hakkını vermeli
Yanlız küçük bi sorun var: Henüz ne yaptıracağımdan benim de haberim yok. O gün geldiğinde öğreneceğiz. Sonra da artık beni engeller mi siler mi bilemem.
Ümran da anca telefon etsin; ben cam silerken bana acısın sonra tutup tatil planları yapsın. Ona da şey yaptırcam, gelecek burda ben taşınırken çay yapacak bize, çöpleri dışarı çıkartacak suyunu akıtmadan. Akıtırsa azarı yiyecek. Onun cefası da bu. Öyle ‘Edremite iner bi çay içeriz öyle geliriz kihkih’ dedirtmem, yaşatmam! Burdan da benle gelecek ordaki evi temizleyecek. Gönüllü amelem olacak benim.
Anneme kıyamadım ben; kilimleri yıkıyorum, cam felan siliyorum; gelip burda yorulmasın diye bütün işi ben yapıyorum. Bizimkini ne zaman arasam hep birilerine yardıma gitmiş. Ben kıyamıyorum ona millet hiç acımıyor! Acil sinyal verdim 3 gündür açım, yorgunum dedim ağlamaklı oldum; bana gelecek şimdi. Annemi de öyle görevlendirdim.
Ev sahiplerim de badanacı bulacaklar, kamyonet bilmem ne araştırıyorlar işte. Onların da işi o. Okuldan Soner abi de aynı işle ilgileniyor. Sağı solu arıyor fikir veriyor. Herkese göre iş var efenim bende.
Bu arada ben de iki elimde iki koli bandı ordan oraya koşturuyorum. Çivisi mi çıkmış, koli bandıyla bantlıyorum, ayrık mı duruyorlar, bantlıyorum, perdeler beyaz mı olmadı, koli bandıyla yıkıyorum beyazlamışlar. Cam mı silinecek, koli bandıyla siliyorum, yemek mi yok, koli bandını pişiriyorum. Her şeyde tek çözüm.
Kafam bi milyon oldu, aksiyon istiyordum hayatımda; fazlasıyla oldu.
Kolay gelsin.

Derttaşız sizinle
Acaba diyorum elimi cebime koyup,kapıyı kapatıp gitsem ne kadar güzel olacaktı…
Bu defa 10 yıl yerimden kıpırdarsam ne olayım
Göçebe hayat yaşıyorum,bu hayırlı ve son olur inşaallah.
Gelmişsin cennete, daha nere gitçen. emekli olana kadar da ordasın. benden demesi. Bursaya gelen gitmiyor zaar. Ben çıktım, şimdi de giremiyorum
:=))) Ya var ya o evi yok yere temizledin o kadar dedim yine diyorum, boş kakılmışlık yaptın :=))
Sen Bursa’ya geldiğinde ben görevimi yaptım, artık internete girebiliyorsun aferin bana
heheheheh kankam kolay gelsin ben hayali yardımımı yaptım herkes benim seni evine yerleştirdiğimi biliyo
sen yerleş hele gelirim bi cayını içmeye dost dediğin kara günde belli olur kanka
Bu iyiliğini unutmayacak, periyodik olarak başına kakacağım. Artık senin de pis sırların elimde… deşifre edeceğim günü urganla naylon iple çekiyor olacağım nihahhahaha
(erol taş kahkahası atar ve parantezi kapatır)
Doğan bir Ümran iki… Ulan nasıl kankalar edinmişim kendime.
Neyse gittiğim okuldan bir iki cincon edinirim kendime, hıh!