Dünyanın en güzel, en erdemli, en vefalı mesleği olan öğretmenliğin en güzel günü; en mutlu günü bugün…Çok farklı, bambaşka bir heyecan. Bütün öğretmenler için…
Ben de ilk defa yaşadım bu heyecanı, çok büyük, çok tatlı hatıraları var bugünün benim için…Yıllar sonra, çookk uzun yıllar sonra bile hatırlayacağım bu bayramı.
Daha sabah saatlerinden itibaren hareketlenme bambaşkaydı, öğretmenler odasında yüzü gülmeyen bir kişi bile yoktu. Büyük Hocalarımın ellerinden öperek başladık, Herkesi sırayla tebrik ettiik, tebrikleri kabul ettik.
Çocuklar bizden de heyecanlı; ellerinde irili ufaklı hediye paketleriyle, kocaman gönüllerinde yer eden öğretmenlerine, küçücük ambalajlar…‘Size layık değil ama..’ diye başlıyorlar ya söze; başka birşey demesinler sakın. İnsanın içine alıp sarası geliyor o an. Bambaşka ya; anlatılamaz o maneviyat. Kaçı nerde yakaladı, nerde öptü sayamadım. Dedim ya bayram bu, başka bi adı olamaz bu mutluluğun.
..Ve sevgi, insana her koşulda kendini gösteren çok yüce birşeymiş. Paketlerin içinden, kocaman yürekleri çıktı çünkü…
………………………………….
Ben de Öğretmen oldum ‘Bugün’ itibariyle.
Mesleğime, tüm ilçenin ileri gelenleri gözü önünde, Türk Bayrağı’nın üzerine elimizi koyarak, tüm aday öğretmen arkadaşlarımla birlikte ‘Yemin ederek’ başlamış bulunuyorum. Yaşadığım bu tarifsiz gurur, çok uzun yıllar mesleğimle yaşasın diye…
………………………………….
Tüm Öğretmen ve Öğretmen adayı arkadaşlarımın, Bayramlarını kutluyorum. İçimizdeki ateş sönmesin; söndürülmesin…