Evet yanlış okumadınız. Evleniyorum ben de sonunda. Beni de alacak birilerini bulduğum gibi verdim bu kararı.

Uzun zamandır beni beğenen mahallemizin işletme sahibi ile hayatımı birleştirmeye karar verdim. Normalde peşimden sadece 2 ay koşan birinin bu teklifini kabul etmezdim ama napalım bizim de yaşımız ilerliyor. Bu saatten sonra da pek bir kimseye güvenebileceğimi sanmıyorum. Eli yüzü düzgün, e parası pulu da var sayılır, askerden gelmiş, elimi sıcak sudan soğuk suya değdirmeyeceğine söz vermiş, sözünün eri bir lokanta sahibi ile beraberim. Ailemin haberi olmadığı için şimdilik kendi aramızda nişan yaptık.Umarım duyduklarında sevinirler. Telefon numaramı öğrencilerimden istediğinde hayatta olmaz uzak dur demişlerdi ama kısmetmiş, dedikleri gibi olmadı…

Tek sorun evlendikten sonra hayatımı burda geçirecek olmam. E napalım sevince insana her yer cennet gelir. Okuldan geldikten sonra kahvehanede ikram etmek üzere meze hazırlarım, evi derleyip toparladıktan sonra servise gider, gece 1-2 gibi de eşimle evime dönerim. Kendi yağımızda kavrulduğumuz güzel küçük bir hayatımız olur. Mutluyum.

Gerçekten mutluyum.

Çünkü böyle bir durum yok, şakalandınız efenim. ) Nisan birrrr diyorum ve en pis sırıtışımla yazımı noktalıyorum. İğrençim biliyorum. H….’nin abisiyle evlenmektense böyle iğrenç şakalara maruz kalırım daha iyi.