Biletimi ayırttım.

Defalarca aradığım T…. seyahat telefona cevap vermemişti. Bütün enerjimi toplayıp tekrar aradım. Telefon açılır açılmaz ‘bi saattir arıyorum nerdesiniz?’ diye fırça atmak istediysem de nezaket gereği sustum. Cuma günü için Bursa’ya bilet istediğimi söyledim. ‘Telefonla bilet ayırtmıyoruz hanfendii, o günler çok yoğun! Gelip bizzat almanız gerekiyor.’ dedi. ‘Aaa neden? Öğretmenim ben, haftaiçi akşama kadar okuldayım, Hamdibeyden Edremite o saatten sonra araba yok, okuldan izin de alamam, gideceğim kesin; sonradan cayma durumu yok, vıdıvıdı vıdıvıdı…’ diye diye beklediğim cevabı aldım. ‘Tek bayan mı?’ diye sordu. ‘Evet’ derken pis pis sırıttım ama o görmedi. Tedbir olarak numaramı aldı ve ben o sırada ajitasyona başladım: ‘Yani okul sorun olmasa almaya gelirdim ama; izin almam mümkün değil, yoksa vıdı vıdı..’ diye devam ettim. İyice ikna oldu.  ‘Tamam, yarın öbürgün yenice otobüsleriyle aldırın biletinizi’ dedi. Mutlu oldum.

Yaşasın dırdır.