Haftalar öncesinden düşünmeye başladım. Ne alsam?

Şimdi aynı ilde olsak neler yapılır, ne sürprizlerle kutlanır ama; adam Türkiye’nin öbür ucunda…Mecburen hediye alıcaz kargoyla göndericez. Ama ya gecikirse, ya tutup da başka yere götürürse? Ya yolda hasar…?

Düşün Neslihan düşün…Ne yapabilirsin…

Son bir hafta…Artık hediye de alamazsın, gönderemezsin, çok geç. Başka çare düşün… Devamını okuyun »

MSN kullanıcılarını o kadar reklama boğar ki, sağda solda heryerde ‘Şunu keşfedin, yeniliklere adım atın, hayatınızı değiştirmeye msn den başlayın’ gibi sloganlarla dikkat dağıtmada birebirdir. İşte yine öyle bir anda; ekrana boş boş bakıp o reklamlardan birini tıklamamla kendimi korku trenine binmiş gibi hissettim. Yenilikleri, değişiklikleri hiç sevmem, elimden gelse msn ilk sürümünü kullanırım şikayet de etmem. Alışkanlıklarımı değiştirmek istemem. İşte neyse; ben girdim bir tünele, beklemeye başladım. Msn yüklenmeye başladı, ben de tırnaklarımı yemeye… Yükledi, bir kaç komut verdi hepsine boyun eğdim. Sonra kullanmaya başladım. Bir kaç denemede bulundum, bazı eksikleri vardı, oturmamıştı tam olarak. Ben de nasıl düzelteceğimi bilmediğim için kalan tırnaklarımın tamamını yemeye başladım. Ardından kankoşumla konuşmaya başladım, kendisi bana Plus’u yüklemem gerektiğini söyledi. Yükledim, istediğim değişiklikleri yaptım. Topu topu yarım saatimi almıştır. Her dakika başka bişeyi keşfedip mutlu olmaya başladım. Renkleri, herşeyi ayarladım, baktıkça daha da beğenir oldum. İyi ki yüklemişim, pişman değilim.

Msn de vakit geçiriyorsanız, yükleyin derim, benim keşfedemediğim daha çok özelliği var, mutlaka hoşunuza gidecektir. Beğenmezseniz iade bedeli almıyoruz efenim.

(Ben reklamımı yapar paramı alırım, gerisine karışmam )

Sabah okula bi gittik, giriş kapısının yanındaki toprak alanda yüzlerce tırtıl ucuca vermişler, kervan oluşturmuşlar. Bunu gören çocuk milleti durur mu hiç? Hemen başlarına gidip kaç tanesi bütünleşmiş inceleyip, saymışlar. Heyecanla bağırıyorlar: ‘200 tane tırtıl var hemde kocaamaaannn!!!!’

Öğle saatlerinde olay yeri inceleme ekibi olarak gidip, biraz da tiksinme beklentisi yaratarak incelemeye koyulduk. Çok yumuşak görünüyorlar. Buna rağmen tiksinmedik, baharın müjdeleyicisi bunlar. Hepsi yarın öbür gün kelebek olacaklar, biz bahçede seyr-i sefa yaparken yüzümüze yüzümüze uçacaklar. Diğer arkadaşları da onlara eşlik edecek, çayımızın içine kaçmak suretiyle ecellerini yazmış olacaklar. Bizse daha onlarcasıyla mücadele etmek üzere hayatımıza devam edeceğiz.. Ne güzel ya…

Börtüsüyle böceğiyle seviyorum baharı…Varsın mutfağımdan çıksın karıncalar, varsın kırkayaklar yastığımın civarında dolaşsın. (Hayır bunda ciddi değilim!) Varsın nisan yağmuru yağsın, hazırlıksız yakalasın hepimizi, rezil olalım. Yerlere oturalım karnımız ağrısın, dozdozlar kovalasın Setenayı, arkama saklansın. Çok sıcak oldu deyip şikayet edelim. Edelim noluurrr! Bahar gelsin artık!

Bu sloganı kullanan bir şampuan reklamı vardı sanırım. Ben de buna atfen rutin giden hayatımı(!) değiştirmek üzere bu slogan üzerinden işe koyuldum.

Bu yaşıma kadar etrafım bana hep sarıkız, sarı çiyan, papatya gibi beyaz ve ince isimler takarlardı fakat iki gündür hamamböceği, kara yosma, esmer bomba gibi nahoş deyimlerle seslenmeye başlar oldular. Aslında herşey okuldaki bakım duayeni arkadaşlarımın ‘Tenin bembeyaz, gözlerin renkli ya; sen saçını siyaha boyasan süper bişey olursun kızııımmm‘ demeleriyle başladı. Evet efenim; çaktınız. Saçımı simsiyaha boyadım; kapkara bi kız oldum. Artık aynaya baktığımda ‘kim bu kızz! Ayyy ne enteresan bişeeeyyy! ‘ diyorum. Yakıştı mı bilmiyorum ama kendi gözüme kendim yabancı geliyorum. Alışıcaz zamanla…

Efenim sakınola nacizane şahsıma ‘aman bu kız da zamane kızları gibi şimdi piercing de taktırır karnına diline felan…’ diye demeyin. Hiç öyle bir tarz değiştirme eğilimine girmedim. Amacım geçip giden yıllara direnemeyen saçlarımdaki beyazlaşma eğilimini durdurmak ya da kısmen kapatmaktı. En iyi kamufle aracı boya olduğundan o güzelim açık kestane saçlarımı habire boyamak durumunda kalıyorum. Saçlarım isyanda yemin ederim. Hayatım boyunca daha ne enteresan renklere girecekler Allah bilir.

Çok yakında mavi yeşil renk tonlarını deneme eğilimine giricem. Taslaklara başladım:)

O kadar zor ki şimdi bir şeyler yazmak. Bir zamanlar her günümü bana zehir eden o sınav hakkında birşeyler yazmak…
Şimdi ise bu sene kısmet olmayan ama çok da hakeden arkadaşlarım KPSS ile beraberler. Çoğuyla yaptığım sohbetlerde hala motive olamadıklarını, kendilerini toparlayamadıklarını söylüyorlar. Hiç kolay değil. Ben de geçen yıl ancak Marttan sonra toparlayabilmiştim. Nisandan sonra da düzenli test çözmeye başladım. Çünkü o zamanlar ‘artık birşeyler yoluna girmeli‘ dedim. Ve şu yazıyı yazdım. Naçizane yöneticisi olduğum kpss hazırlık sitemizde (egitimfakultesi.net) yayınladım.
Şimdi buradan da yayınlıyorum. Bunları umarım başkaları yaşamaz, yaşayanlar için de bir ’son’ olsun bu sene… Devamını okuyun »