Seçim tatili dolayısıyla gittiğimiz 3 günlük Çanakkale ziyaretinden edindiğim izlenimler:

Geneli dağlık bölge olan Çanakkale’de yerleşim alanı oldukça küçük, sahillerde bolca cafe ve restaurantlar ile düzenli, özenli bir şehirleşme var.

Kayda değer neresi varda gezdiğimden şüphem yok. Çok istediğim Şehitler Anıtına gidemedim, çünkü şehre oldukça uzak kalıyor.

İnsanları oldukça rahat, gece yarılarına kadar dışarda kalıyorlar. Barlar full dolu, alkol tüketim oranı çok yüksek. İçmeyen yok nerdeyse. Ufkum genişledi desem yalan olmaz.

Erkekler çapkın, eşlerine sadık kalamıyorlar. Evlilik kurumuna olan inancım bir kez daha zedelendi.

Kriz Çanakkale’de oldukça teğet geçmiş. Değmemiş bile, hatta duymamışlar kriz olduğunu. Herkes gayet zengin, mutlu, gelecekten umutlu. Bende bu yüzden krizi unuttum, alışveriş yaparken ne kadar harcadığımı bilmiyorum, bilmek istemiyorum. Sarhoştum hatırlamıyorum

Kızları güzel. Arada kaynamış olabileceğimi ümit ediyorum. Genelde güzel kızlar çirkin erkeklerle, çirkin kızlarsa yakışıklılarla beraberler. Dünyanın düzeni burda da değişmiş değil.

Hayat gece de durmaksızın devam ediyor. Burdan çıkarım yapmak gerekirse eve kaçta geldiğimizi annem bilsin istemem.

Seçim haftası olduğundan herkes siyasetçi kesilmiş, oyumuzu sorguluyor, genelinin destekçisi CHP ve bu olduğunu aleni bir şekilde söylüyor, taraf çekmeye çalışıyorlar. Kaldı ki sonuçta da CHP aldı ili.

Geri dönerken çok üzüleceğimi giderken tahmin etmemiştim. Şehirden uzaklaştıkça yeniden gideceğim günü beklemeye başladım. Sevdim orayı ben…En az Bursa kadar.