Hiç aklımda olmayan sürpriz bir gelişme oldu. İki yazı altta il dışı tercih yaptığımı, atanmayı beklemediğimi yazmıştım ya hani; işte oldu o iş…

Ben hep İstanbul istemiştim ilk 1o tercihim orasıydı fakat, il dışı kontenjanı azdı ve puanım düşük olduğu için kalanını Kocaeli, Gebze, Darıca döşedimdi. 14. tercihim  geldi; Gebze.

Atandığım okulu 2 sene önce, ilk atamada kılpayı bir farkla kaçırmıştım, çok kahrolmuştum Gebze olmadı diye… Şimdiye kısmetmiş.

Gebze hakkında fazlaca sansasyonel haber işittiğimiz için atama haberimi duyan herkes buruk bir şekilde tebrik ettiler. İçimi acıttılar benim. Sanki ben asayiş müdürü olarak atandım da ordaki bütün fuhuş, uyuşturucu olayları benim  elimden geçecekmiş gibi ah-u vah ediyorlar, acıyorlar bi’nevi… Boğazımda bir yumru dünden beri, mutlu olamadım sevinemedim çok istediğim şeyi elde ettiğim halde.’Çok karışık orası, inşallah burayı aramazsın’ gibi bir cümleyi nasıl yorumlamalı bilemedim. Ama burayı aramayacağım, sadece sakinliğini, belki yeşilini… Sansasyon burda da ziyadesiyle vardı çünkü !

Okula gittim bu sabah, tercih yapmadığımı zanneden sınıfıma okuldaki hocalardan biri müjdeli(!) haberi vermiş, tribünde karşılaştığım çocuklarım aralarında karar almışlar; bana uzaktan bay bay hareketi yapıyorlar. Ben onları öyle gördüm, üzüldüm ama ses çıkarmadan yanlarından geçtim. Yüzlerine bile bakmadım, kızdım. Bir dakika sonra benim gözlerden yaş akmaya başladı. Her ayrılık acıtıyor canımı, kurtulamadım bu salak halimden.

Ben öyle psikopata bağlamış giderken arkamdan koşa koşa geldiler. Ağlıyorlar. Onları gördüm ben iyice koyverdim. Bikaç dakka sessiz ağladık öylece ayakta… ‘Doğru mu?’ dediler, başımı salladım. Sarıldık, gözlerimiz şişene kadar ağladık. Ne dedimse gülmediler, gülemedik. Akşama kadar da aralıklarla ağladık, sınıfa kapandık ağladık, kupamızı aldık ağladık, fotoğraf çektirdik ağladık…

Okuldan gelince yeni müdürümü aradım, tayini çıkmış. Müdür yardımcısı ile kanka olana kadar konuştuk. Bir ara ders saatlerini pazarlık etmeye çalıştım diye seni terlikle döverim dedi bana. Çok samimi sıcak bir yaklaşımı vardı. Bana Bursadaki kayınbiraderinin kısa özgeçmişini bile anlattı . İşte okuldan çevreden bahsetti çok olumlu şeyler duydum. Ev tutma konusundaki çekincelerimi aktardım, fikir verdi felan. Net birşey yok henüz tabi… Bakalım oraya gidelim ozaman netleşecek. Ama daha olumluyum sabahkine göre.

Beni yeni, karışık, karanlık bir hayat mı bekliyor acaba, yoksa aydınlık, huzurlu mu? Bunu çözebilsem…