1-) İnsanoğlu üşengeç olmayacak;

2-) Tamahkar olmayacak.Yoksa Allah sopasını indiriverir biyerinize. Benim belime denk geldi.

Her cumartesi olduğu gibi Setoş’la pazara çıktık, 3 tezgahlık köy pazarından ne denk geldiyse aldık, eve bıraktık. Odunlarımız bittiği için hazır dışardayken bahçeden bi çuval odun yukarı çıkaralım dedik. Çuval dediysek de insanın yarısına gelenlerden. Ötekini sırtımda düşünemiyorum zira!

Şimdi az aldığı için çuvalı tepeleme doldurdun madem ki, (Bakınız madde 1) neden idmansız bünyeye eziyet edip ırgat gibi kucaklıyosun ki koca(!) çuvalı?

İşte o anda belimde ince bir sızı! Ne oluyor orda, disklerimden biri sırayı bozdu sanırım. Setenay ‘dikkatli ol’ dediyse de çaktırmıyorum; olan oldu artık. ‘Sen kendine dikkat et kızım, ben 4 kat daha çıkarırım evelallah(!).’

Akşam olmak bilmedi ağrıdan. Annem arayıp duruyor, ‘bak üşütme belini, krem sür yat vıdıvıdıdııdıddı…’ Allahtan sportif kaşenim oturma taktikleri verdi de rahatladım. Sağolsun habire sordu ‘nasıl oldun’ diye. Sevindim, hasta psikolojisi işte ilgi bekliyor insan.

Üşütmeyeyim belimi derken ne kadar odun çıkardıysam yakıp kül ettim işte. Çıkardığım çuval akşam üzeri bitti. Sıfıra sıfır elde var sıfır! (Bakınız:Madde 2)

Bu ağrı 29 Ekim’e kadar geçmezse ben törenin açılış konuşmasını kime yaptırcam onu düşünüyorum. Sıyırmak için bahane bulmam lazım. Diyecekleri şeyi duyar gibiyim:’Belin ağrıyosa çenen ağrımıyor ya canım!’ Kime yutturcan?

Off of, sobaya bi odun atayım bari…