Birkaç satır yazmadan geçmek istemedim. Bu gün özel bir gün. 2. yılıma başladığım bu meslekte, herkesin dediği gibi ‘zaman’ gösteriyor gerçek yüzünü. Ne gördüysek, ne yaşadıysak o meşhur ‘öğretmenler odası’ nda, Allah beterinden saklasın diyoruz ve biz miniminnacık gönüllere nakış işlemeye devam ediyoruz.

Hep kullandığım ünlü cümlelerim vardır. Bunlardan biri de: ‘Bu iş gönül işi, parayla turayla yürütülecek türden değil’ derim yeri gelince. Hah! Bu öğretmenlikte öyle işte… Öğretmenler odası kulis, sahnede türlü gösteriler… daha neler, neler…

Bu güne dair,şimdiye dek gördüğüm en güzel mesajı da paylaşmadan geçmiyorum:

‘Bir harf vermek için film çevirip, öğretince çocuk gibi sevinip, 8 ay uğraşıp dönüp devinip, 10 dakkaya teftiş edilenim ben. Kimsesizim, ağam da yok dayım da, bir seçimde varım bir de sayımda, senede bir defa Kasım ayında, yalandan kıymeti bilinenim ben, bir garip memurum öğretmenim ben.’

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
Tüm öğretmenlerimin, öğretmen arkadaşlarımın gününü kutluyorum.