Çookk yorgunum…

Erkek olmalıydım diyorum tekrar. Her bayram arefesinde dediğim kadardan daha çok. Biz kadınlar yer silip temizlik yaparken erkek milleti maç izliyor da ondan. Her bela gibi bu da kadın milletinin boynunun borcu. Tasımı tarağımı toplasam da istifa etsem edilmez. Yapçan bayram temizliği; çaresi yok.

Yine böyle bir arifeydi. Bu defa Bursada yeniyim diye annem pek bi insaflı davrandı, arada bi bilgisayarımla kırıştırmama ses çıkarmadı. Ama ben ona bunun mükafatını verdim ve O ‘yap’ demeden her bi işi yaptım Aferin bana. Demekki söylemeden akıl edebilenlerdenim.

Bizim uşak naaptı? Gah yattı, gah alışveriş yaptı. Benim kadar yorulmadı. Ayıklaması için önüne konan cevizleri bile ablasına satmayı başardı. Ellerim acıdı be ya!

Du ben onu yarın bi güzel pişman ediim de görsün ablaya iş satmak ne oluyomuş.

İftardan sonra çay içelim dedik, bi güzel özene bezene çay demledik. İçtikçe uyku bastı, içtikçe bastı; bastıııı!

Sonunda dedik ki 5 dakka kestirelim. Yanlış olmasın; sadece 5 dakka, işimiz çok daha, devam etmeliyiz. Ama nerdeee… Yatış o yatış, bi kalktık saat 23.05; şişmişiz resmen. Ben koptum artık yatamam ama sana iyi geceler annecim. Alooo! Duymadı, tekrar uyumuş bile. Ben de kalkıyım da bişiler karalıyyım.

Yarın bayram. İnşallah güneşli olur da Güneş enerjisiyle çalışan ben, mutsuz olmam.  Bulutlu olmasın hava, yağmur da olmasın ıslak ıslak… Dışarı çıkmam valla, hayatı zindan ederim kardeşime, yeminle!