Sabah okula bi gittik, giriş kapısının yanındaki toprak alanda yüzlerce tırtıl ucuca vermişler, kervan oluşturmuşlar. Bunu gören çocuk milleti durur mu hiç? Hemen başlarına gidip kaç tanesi bütünleşmiş inceleyip, saymışlar. Heyecanla bağırıyorlar: ‘200 tane tırtıl var hemde kocaamaaannn!!!!’

Öğle saatlerinde olay yeri inceleme ekibi olarak gidip, biraz da tiksinme beklentisi yaratarak incelemeye koyulduk. Çok yumuşak görünüyorlar. Buna rağmen tiksinmedik, baharın müjdeleyicisi bunlar. Hepsi yarın öbür gün kelebek olacaklar, biz bahçede seyr-i sefa yaparken yüzümüze yüzümüze uçacaklar. Diğer arkadaşları da onlara eşlik edecek, çayımızın içine kaçmak suretiyle ecellerini yazmış olacaklar. Bizse daha onlarcasıyla mücadele etmek üzere hayatımıza devam edeceğiz.. Ne güzel ya…

Börtüsüyle böceğiyle seviyorum baharı…Varsın mutfağımdan çıksın karıncalar, varsın kırkayaklar yastığımın civarında dolaşsın. (Hayır bunda ciddi değilim!) Varsın nisan yağmuru yağsın, hazırlıksız yakalasın hepimizi, rezil olalım. Yerlere oturalım karnımız ağrısın, dozdozlar kovalasın Setenayı, arkama saklansın. Çok sıcak oldu deyip şikayet edelim. Edelim noluurrr! Bahar gelsin artık!