Şimdi parmaklarım klavyenin üzerinde, beynimden gelecek emirleri bekliyorlar. Beynim bile beynime hükmedecek gücü kendinde buluyor o kadar saçın altında, bi ben kendime hükmedecek enerjiyi bulamıyorum. Aslında belli ki bir iradem var. Çok güçlü olduğunu tam da bu hafta ustaca ispatladım benliğime üstelik. Ama zor olmuyor değil, şöyle ki:
Çok gergin, çok yorucu atraksiyonlu bir buçuk haftam geçti. Neresinden anlatsam ucunu bulamam. O yüzden ‘keşke büyümeseydik’ dediğim çok oluyor bu ara. Keşke bizden birileri bişeylerin farkında olduğumuzu beklemese, biz de öyle çiçek felan toplayıp ömür tüketsek. Hayat hep güzel olsa, hep güvenilir insanlarla karşılaşsak mesela, herkesin içindekini görebilsek felan. Hayat daha kolay olurdu. Böylece düşünmekten stresten gerginlikten heyecandan sinirden alerjik reaksiyonlar geçirmesek, boynumuzda kocaman yaralar çıkmasa… Sonra tutup kendimizi suçlamasak. ‘Dünya değişiyor, o da haklı bi yerde…’ diyebilsek. Değişime ayak uydurabilsek, yada uydurmasak; hangisi doğru olur, sadece bunu bilebilsek.
Güzel olurdu ya, valla…

Ajda Pekkanı görünce aklıma neden Behlül geliyor acaba?

Bu kız bir önceki fragmanda ekibe yeni gelen elemanla öpüşmüyor muydu? E peki bu hafta neden eski sevgilisiyle öpüştü? Demek o elemanla bu elemanı kıskandırmak için öpüşmüştü. E peki bunun annesini geçen hafta biyere kaçırıp ayaklarını kollarını bağlamamışlar mıydı? Neden bu hafta tutup kızın kendisini kaçırdılar? Hınmm!Demek annesi konuşmadı, bu kız açık ağızlı zaten herkesle öpüşüyo, kesin bu konuşur diye düşündüler.  Enteresan…

Peki en küçük bi davanın bile aylar sürdüğü Türk mahkemelerinde aynı bölümde tutuklu yargılanan Ferhunde fettanı, hayret ki aynı bölümde tekrar salıveriliyor. Kenafir gözlü kız nasıl da çemkirdi eli maşalı mapusane garılarına! Dilim tutulur korkudan benim, kekeme olurum ben, anam millet ne fena! Car car bağırdı susturdu hanımağasını. Çıkçam ben burdan alın çayınızı siz için dedi ya! Cesaret…

Hanımın çifliğinde de 70li yılların mürebbiyeleri gibi giyinen, paso karmen kırmızı rujla dolanan tayyörlü kadınların da aşkları bi muamma. Koymuşlar kara kaşlı kara gözlü bi oğlancık. Bi O öpüyo bi öteki. Adamın tek yaptığı dudağında kalan kırmızı rujları silip direksiyon sallamak oluyor. Arada senaryo gereği hanımı da kesiyor, küsüyor bişiler oluyor.

Ezeldeki Eyşanı…Allah! Elime bi versinler onu. İkinci kırmızı ruj vak’ası da onda. Bi kocasını öpüyo, bi ötekini. Bi eski sevgilisinin mezarına gidiyo, bi yeni sevgilisinin eski evine. Bi oğluyla ilgilenmiyo onun dışında herşeyle alakadar. Kocası da kendinden kısa üstelik, öpmek için tabureye felan çıkıyo, yumurta topuklu ayakkabılarla geziyo. Yazık küçüğüme…

Küçük kadınlarda 17 yaşında kız, zengin diye tutmuş 90 yaşındaki amcayle evlenmiş. Töbe bismillah yaklaşmıyo adama.  Adam da bunalıma girdi çirkinim heralde diye egosunu şişirmek için tuttu elin kadınlarıyla otellerde… Ne dersin ne edersin şimdi…  Bide 7 yaşındaki en ufak kız tutmuş Barbi bebeğiyle oynarken Şrek gibi bişeyle yemeğe çıkarttı bebeğini. Senaryosuna şunu da  ekledi: ‘Ben de büyüyünce godamanlarla evlencem ablam gibi, bende zengin olcam’. Al işte en ufağından belli ne istedikleri. Allah o dizide kaç kız oynuyosa hepsine akıl fikir versin. Amin…

Aşkı Memnu’ya hiç elleşmiyorum. Ben o kadar yalanı birbirine karıştırmadan bir arada tutabilen bir zeka örneği ve Allah vergisi bir şans başka hiç bir yerde göremedim. Gerçek hayatta kaç gün aynı çatı altında

Ben de bi senaryo deniyyim diyorum ama çevremde böyle örnekler varken hiç kalkışmıyorum. Benim yazdığım dizileri çekse çekse STV çeker zaten. Öyle ruhani bişey olur hayattan kesitler sunan. Ondan yani bu rahatsızlığım. Milletin psikolojisini, yaşam tarzını nasıl etkiler, onu düşündüğümden değil.

Laptopunuz ağırlığıyla dillere destansa, belinizi ağrıtıyorsa, taşımak yerine masanın üstüne koymayı ve orda bırakmayı tercih ediyorsanız; bu derdinizden annenizin yanında bahsedin. Önerdiği çözüm hiç düşünmediğiniz birşey olabilir:

‘Silin indirdiklerinizi hafiflesin biraz!!’

Aylar önce kızkıza oturmuş klasik akşam geyiklerimizi yaparken ‘keşke erkek olsaydım uleeen’ gibisinden atıp tutuyordum. Hadi blogunda yaz madem de okuyalım demişti Ümran kankam, olmaz çoluk çocuk okuyor demiştim.

Şimdi de bi baktım Doğan kankam Kız olsam demiş, atmış tutmuş sağolsun. Bi de demiş ki: Ha birde bir kız arkadaşımız blogunda ben erkek olsaydım diye bir yazı yazsada okusak… Hemen görev bildim, ayıpsın dedim. İki kankamın da hakkı kalmasın, hemen  erkek olma hayallerime başlıyorum efenim:

Devamını okuyun »